July 29, 2012

വെട്ടും തിരുത്തും

(എന്‍റെ  സുഹൃത്ത്‌  ഇന്ദു മെയ്‌ 26 നു എഴുതിയ കവിത അവളുടെ സമ്മതത്തോടെ ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു)

അയാളിരുട്ടിനെ ഭയന്നിരിക്കില്ല.
ഇരുളില്ഭൂതങ്ങളിറങ്ങാറുമില്ല
ഒരു മൃഗങ്ങളുമുരഗങ്ങളും വൃഥാ
ഉയിരെടുക്കുവാന്ഒരുമ്പെടാറില്ല.

ഭയക്കണമെന്നാലിരുട്ടിന്പിന്പറ്റി
മനുഷ്യരില്വീണു മുളയ്ക്കും പിശാചിനെ
വഴി പിരിഞ്ഞവന്നിടവഴികളില്
കെണിയൊരുക്കുന്ന കടും വികാരത്തെ.

അയാളറിഞ്ഞിരിക്കാതിരിക്കില്ല
അടുത്ത് മണ്ടുന്ന ദുരന്ത ദുര്വിധി.
ഒരൊറ്റുകാരനായണഞ്ഞ ചങ്ങാതിയെ,
അറച്ചു നില്കാത്ത കൊലക്കരങ്ങളെ,
ഒരേ ചരടിനാലിരകളായ്  വിധി
ഇവരെത്തന്നോട് ബന്ധിച്ച നാട്യത്തെ.

തരിച്ചു പോയൊരെന്മനസ്സിളിന്നയാ
കടുത്ത നോവായുണര്ന്നിരിക്കുന്നു.
നരക രാത്രിയില്കൊടുവാള്‍  വായ്ത്തല
പലവുരു തന്റെ ഉടല്മുറിച്ചപ്പോള്‍,
തൊലി മുറിഞ്ഞന്നു നിണം തെറിച്ചപ്പോള്‍ ,
ഉയിര് പോംവരെ നിലവിളിച്ചയാ
കൊടിയ നോവിനാല്‍  പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം.
അമൂര്ത്ത ചിന്തകള്ക്കപ്പുറത്തൊരു
വെറും മനുഷ്യനായ് മരിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

വെറുതെയോര്ക്കുന്നു അറിയുവാനാഞ്ഞോ-
രനേകം  കൈകളിലൊരെണ്ണം പോലും
കൊടിയ ക്രിത്യത്തിനിടയിലൊരു വേള
ഞൊടിയിട പോലുമറച്ചു നിന്നില്ലേ?

യുക്തികല്ക്കപ്പുറം വ്യക്തമാകുന്നിതാ
വേദനയ്ക്കുള്ളൊരു ഭൌതിക മണ്ഡലം
ആശയങ്ങളുദിച്ചസ്തമിക്കിലും
ആര്ദ്രത വറ്റാതിരിക്കട്ടെ ഭൂതലം.

ഇതാ വിയോജിപ്പിന്വിശുദ്ധമാം തൂലിക.
വിവരക്കേടുരചെങ്കില്വെട്ടി വിട്ടേക്കുക
തെറ്റുണ്ടെങ്കിലെല്ലാം തിരുത്തുക.